Al weer een tijdje geleden dat ik op deze site een bericht geschreven heb. De redenen zijn divers waarom het zolang geduurd heeft, maar de belangrijkste is wel dat ik ben begonnen om van mijn hobby mijn beroep te maken. Ik liep al veel langer met dit idee rond om hier gestalte aan te geven. Medio juni 2009 ben ik via NOC*NSCF gestart met masseren op Papendal voor het C.T.O.. C.T.O. staat voor Centrum voor Training en Opleiding voor topsporttalenten uit de verschillende sportdicipline's. In het kort houdt dit in dat men woont en traint op Papendal en naar school gaat in Arnhem of Nijmegen. Het aankomende schooljaar 2010/2011 is er ook op het terrein van Papendal een school gevestigd van het ROC en CIOS.

De groepen die ik momenteel begeleid zijn o.a. de nationale tafeltennisploegen dames en heren, de mannen rolstoelbasketballers en moderne 5-kamp. Ook kunnen sporters met een A, B of HP status via een voucher gebruik maken van mijn diensten. Voorbeelden hiervan zijn, de BMX ploeg, de baanploeg en tal van individuele sporters met een status. Dit alles [CTO] is nu een jaar onderweg en zit nog in een ontwikkelingsfase en kan en zal nog uitgebreid worden in de toekomst. Uiteraard ben ik ook nog verbonden aan de nationale damesselectie wielrennen in binnen- en buitenland.

Samen met Gerrit van Olst zijn we de zaak  ''PREAZ'' aan het opzetten en uitbreiden. Gerrit ken ik van de Nationale wielrenselectie waar hij verzorger was van de junioren mannen en  onder 23 mannen. Gerrit is verzorger van de marathon schaatsploeg van ''Ruitenberg'' en verder een ''personal trainer''. Hij werkte bij Medicort in Utrecht. Hier zijn we samen onze eigen massagepraktijk gestart. 

Momenteel zijn we zover gevorderd dat wij al meer topsporters begeleiden in den lande. Zo werken we 1 dag in de week bij de Nationale roeiploegen op de Bosbaan, en heeft Gerrit van Olst ook de werelbeker in Luzern onlangs begeleid. Hij is meegeweest met de hoogtestage/voorbereidng van o.a Robert Gesink op de Tour in Sierra Nevada in Spanje. We masseren de nationale waterpolodames in Zeist bij hun centrale trainingen. Amsterdam en Zeist zijn o.a. 2 van de 4  OlympischeTraining Centrum, kortweg O.T.C. genoemd van Nederland. Ook in Eindhoven en Heerenveen zijn van deze centra's.

PREAZ is de naam voor onze maatschap en staat voor Preventieve Atleten Zorg.  Hier ligt de basis om op een goede en verantwoorde manier aan topsport te doen. Het is van belang dat je erg goed en zuinig met je lichaam moet omgaan als je gemiddeld 20 a 24 uur per week met topsport bezig bent en daarnaast ook nog een opleiding volgt. 

Je kunt ons vinden op www.Preaz.nl. Hier vind je meer informatie en hebben we ook een weblog gestart waarop wij verslag doen van onze werkzaamheden en begeleiding van de wedstrijden c.q. trainingstage's.

Ik hoop jullie weer te ontmoeten via de andere weblog. Deze site zal in stand gehouden worden met de verslagen en foto's die er van de Olympische Spelen 2008 in Beijing opstaan.

groet Gerrit Zoomer

Na een periode van ''geen tijd, en/of geen zin'' wil ik proberen weer proberen de draad op te pakken, d.m.v. van deze site met het doen van verslagen rondom de Nationale dames selectie.

Dit keer starten we in Spanje, eigenlijk Baskenland, we rijden hier eerst een klassieker ''Durango-Durango, en vervolgens een 4 daagse etappewedstrijd ''de Bira''.

Ben vertrokken vanuit Exloo waar ik eerst de fietsen en tassen van de dames heb opgehaald nadat ze daar de plaatselijke omloop gereden hadden, en ze zijn, Andrea Bosman, Lucinda Brand, Chantal Blaak, Annemiek v/d Vleuten, Adrie Visser, en Linda van Rijen. Toen naar Engelen bij s'Hertogenbosch om onze mecancien Leo van Anrooy op te halen, om van daaruit richting Frankrijk te reizen waar we ergens zouden overnachten en ook onze coach Johan Lammerts zouden onderweg zouden ontmoeten, om daarna gezamelijk verder te rijden. Nadat we door het drukke Parijs gereden waren [ veel oponthoud, ook wel file's genaamd ], hebben we overnacht in Piottiers. Doordat we verder waren gekomen dan verwacht,  konden derhalve de volgende dag met nog 600 km voor de boeg [van de 1580 voor mij], redelijk op het gemak richting Derio rijden waar ons hotel voor deze week ligt, Derio ligt vlak bij Bilbao. De dames kwamen per vliegtuig aan in Bilbao en zijn daar afgehaald door Johan met de bus.

Dinsdag hebben de dames de klassieker Durango-Durango gereden, wel een pittig wedstrijdje met een lastige klim in de finale, de wedstrijd werd gewonnen door Cantele die Arndt precies op de streep passeerde nadat deze vooruit was geweest, veel van onze dames hadden nog een zwaar weekend koersen in de benen, en een vliegreis, maar er werd toch nog een 12, en 13e plek behaald [Chantal, en Andrea], Lucinda 22e, en ook Annemiek en Adrie waren op tijd binnen voor een klassering, er zijn maar 58 rensters geklasseerd, de rest haalde het niet, jammer was dat Linda net nadat ze weer bijna aansluiting had met het peloton iets te veel risico nam waardoor ze onderuit ging, de verwondingen vielen erg mee, maar door materiaalpech kon ze niet meer schakelen, en moest ze de strijd staken

Vandaag woensdag is een rustdag, er is rustig [herstel ] getraind, en er is gemasseerd, vanmiddag geheel in Spaans/Baskische traditie is er een siesta gehouden, de dag moet toch in het teken van herstel staan dus kunnen we ons moeiteloos aanpassen, alhoewel……??

Donderdag beginnen we zoals al eerder gezegd met de etappekoers van de ''BIRA'', de start is wel laat, pas om 16.30 uur, ga proberen elke dag een verslagje te doen van het evenment hier in Baskenland.

groet uit Derio Gerrit.

Hey allemaal,De winterstop is weer voorbij. Uit alle hoeken en gaten komen de sporters weer te voorschijn, zoals ook de narcissen zich weer een weg naar boven vinden, kruipen ook weer de wielrenners/-sters weer uit hun winterslaap. Al heb ik wel het idee dat van een echte winterslaap in de tegenwoordige sportbeleving niet echt meer sprake is. Werd jaren geleden de fiets een tijdje opgeborgen, daar is tegenwoordig in de meeste gevallen geen sprake meer van. Een deel gaat na een korte [vakantie]stop door, in het veldrijden en ook op de baan wordt er behoorlijk doorgetraind. Ook in het krachthonk kan men op een toenemende belangstelling van de sporters rekenen. Veel sporters gaan ook steeds meer en vroeger richting Spanje voor trainingen. Daarbij komt ook nog dat het seizoen steeds langer aan het worden is. Liep het seizoen vroeger van februari tot eind september, nu loopt het seizoen van…………….tot………….Doordat er steeds meer deelgenomen wordt aan wedstrijden in de andere continenten [Australië, Azië, en Amerika] is er niet echt sprake meer van een winterstop.

 Voor mij begint het seizoen nu ook weer, ga eerst met de selectie voor de 3e keer naar tocane, zijn daar met 12 dames van 16 t/m 31 maart, ga proberen af en toe een verslag te maken begeleid van de nodig foto's.

groet Gerrit

De spelen zijn voorbij, natuurlijk, en zeker niet onbelangrijk, zijn er nog de paralympics, hier wordt er ook sport bedreven op een hoog niveau, en wens ook hun vanuit deze plaats veel succes, maar voor mij is het voorbij, en wil er even op terug blikken. In de eerste plaats wil ik een paar mensen bedanken, want zonder hun medewerking zou het voor mij ook niet mogelijk geweest om te doen wat ik heb kunnen doen, mijn vrouw die veel alleen heeft gezeten dit jaar, het niet altijd leuk vond, maar het mij toch gunde. Ook mijn werkgever ''Beter Wonen'' waarvan ik ook veel medewerking heb al heel veel jaren om mijn 2e baan uit te kunnen oefenen, en ook mijn collega Frank, die met het idee van deze website kwam, en mede opzette, en waar achteraf wel veel mensen plezier van hebben gehad, als ik het aantal bezoekers zo tel.

Heb er ook nog even een paar foto's opgezet, om het verschil aan te geven, tussen een echte fotograaf, en mijn persoon, het zijn foto's van Ton Zonneveld uit Amsterdam, deze fotosessie is gemaakt voor het blad ''sportmassage'', Ton , bedankt, en Ben voor het gesprek.

Hebben we aan de verwachtingen voldaan, ja en nee, er is op alle fronten geprobeerd het maximale er uit te halen. De verwachtingen bij het zwemmen en wielrennen zijn en beetje achtergebleven, maar daar tegenover zijn er ook weer positieve uitschieters, bv waterpolo, judo. De ene keer zit het je net tegen, en dan heet het pech, en de andere keer zit het net allemaal mee, en heet het geluk, maar we moeten ook eerlijk concluderen dat we tekort komen op onderdelen, en niet alles aan pech kunnen ophangen, we zijn al met veel dingen op weg om steeds proffessioneler te worden, maar het is nog steeds niet genoeg als je echt wilt meedoen om de medailles, alles heeft natuurlijk ook met geld te maken, [ het talent is er wel ] maar wat heb je te besteden voor jouw tak van sport, als ik even het wielrennen er bij haal, is er goed werk geleverd, maar als we het vergelijken met bv Engeland, waar alles erg proffessioneel is, is er nog wel een inhaalslag te maken. maar ik ben wel positief gestemd, als je maar weet waar het beter kan, en dan er gericht naar toe kunt werken. Denk dat we het als Nederland zeker niet slecht gedaan hebben, met een 12e plaats in het medaille klassement hoeven we ons zeer zeker niet te schamen, en is het een enorme prestatie !!!! Toch….?

Vooraf was er veel te doen over China, er was, en is nog veel mis in het land, ook via noc*nsf, zijn we in het voortraject ook voldoende voorgelicht over dingen die er mis zijn in China, bv de kwestie Tibet,de mensenrechten, de werkomstandigheden, om maar een paar onderwerpen te noemen. Maar of de spelen er werkelijk ook toe bij hebben gedragen om dingen te verbeteren, natuurlijk hoop je dat, maar volgens mij is het niet meetbaar of dit ook werkelijk zo is, je moet natuurlijk blij zijn met elk klein dingetje, maar toch….  Tijdens de spelen heb ik persoonlijk weinig protest gezien, alleen bij het mountenbiken was er een spandoek [mensen met een blinddoek ] , heb het ook in mijn fotogalerij geplaatst, maar het was niet lang zichtbaar. Had wel het idee dat er in het dorp veel stillen waren om alles in de gaten te houden, maar incidenten hebben zich bij mijn weten niet voorgedaan. Misschien dat er in de toekomst wat verbeteringen zullen komen, dat zou mooi zijn, dan zou onze aanwezigheid buiten de mooie sport die er geleverd is, er ook voor de gewone mensen een positieve uitwerking zal mogen uitgaan, en wat opleveren, en is het niet helemaal voor niets is geweest.

Mijn seizoen zit er bijna op, rest nog de ronde van Toscane, als voorbereiding op het WK in Varese, dat er gelijk op aansluit, het is dan ook mooi genoeg geweest, was een druk jaar door al die voorbereiding op de spelen, volgend seizoen zal het een stuk minder zijn wat het aantal dagen, weken, in vergelijking met dit jaar, ga nog wel een dagboek bijhouden van het WK voor hen die het willen volgen.

groet Gerrit.

Zondag na mijn uitstapje aan de verboden stad, was er net genoeg tijd om mij om te kleden voor de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen. We wisten natuurlijk niet wat ons te wachten stond, maar dat het een spectakelstuk zou gaan worden kon bijna niet missen na een dergelijke opening. We verzamelden ons om half 8 voor het noc*nsf gebouw, waar ook enkele foto's werden gemaakt. Bij de eetzaal van het dorp stonden alle bussen opgesteld die ons naar het bekende ''vogelnest'' zouden rijden, doordat het allemaal dichtbij is, was het maar 5 minuten rijden naar het stadion, hier werden we opgevangen, en was er voor een lunchpakket gezorgd. Moet eerlijk zeggen dat het allemaal erg snel verlopen is, we waren snel aan de beurd om naar binnen te gaan, dit ging met enkele landen tegelijk, en derhalve waren we snel op het midden terrein van het stadion. Het was een mooi slotstuk, met veel spektakel, muziek, en ook de presentatie van Londen als gastheer van de volgende Olympische Spelen. Na afloop van de sluitingsceromonie ging het snel terug naar het dorp, alles ging doorelkaar in de bus en daarom was ook iedereen snel terug in het dorp, alles en iedereen ging naar de eetzaal, waar normaal redelijk verdeeld gegeten werd, kwam nu alles in een keer binnen stormen, bijna tienduizend sporters en begeleiders hadden een hongerram, zoals dat in de sport genoemd word, en er was geen dienblad, en bestek meer aan te slepen, voor de elke van de 15 kassa's van de Mac. , stond een rij van wel 5 meter lang, daar waar je tijdens de spelen redelijk op je gemak er naar toe kon gaan, was het nu een grote volksoploop, ach, sporters zijn soms net gewoon mensen, maar ook de pizza's, en de Chinees vonden nog gretig aftrek bij de dorpsbewoners.

Maandagmorgen, de spelen waren ''gedaan'', moet zeggen dat het fantastisch was, maar ook wel blij dat het over was, ruim 4 en halve week, en de meesten hadden in die zin wel dezelfde gedachten. We vertrokken om 8 uur naar het vliegveld, onze koffers waren zondags al ingechekt op het dorp, daar kwamen de mensen van het ATP, die ervoor zorgden dat alles snel afgehandeld werd, en dat scheelde weer op de dag van vertrek, zodat er nog wat ingekocht kon worden op de luchthaven van Beijing. Met alle sporters en begeleiders [ een kleine 320 personenen ],vertrokken we om 11.40 plaatselijke tijd naar Amsterdam. Nou het was een groot feest deze terugreis, de crew van onze nationale luchtvaart maatschappij kon op voorhand inschrijven als men wilde werken op deze speciale medaillevlucht zoals dit genoemd werd. Het was allemaal super relex, maar dat moet je nooit met sporters doen, binnen de kortste keren hadden we de regie in handen, dus ook eigenlijk de ''macht'' in het vliegtuig. De stemming kwam er goed in , we wisten zelf de weg naar de drankjes te vinden, en ook de marsjes, twix, en aanverwante artikelen vonden gretig aftrek, gingen zelf de boel ronddelen. Ook de rustcabine's waar het personeel [ stuwardessen, pursrers ], een tijdje kunnen rusten, was in beslag genomen door de met in de klm pyama's gehulde sporters. Maar of het nou lag aan te weinig drank aan boord, of de dorst van de sporters en begeleiders, de voorraad slonk behoorlijk snel, en er was een voorstel van ons aan het cockpit personeel, maar een tussenlanding te maken in Rusland, waar we op dat moment boven vlogen, onder de noemer van ''bijtanken''. Maar volgens de gezagvoerder was dit geen goed plan, en natuurlijk wisten we dit ook wel, maar je weet het maar nooit. Het personeel aan boord heeft erg genoten van ons, we hebben ze veel werk uit handen genomen, en er was zoals eerder gezegd een ontspannen sfeer, wil langs deze weg deze mensen ook hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid. Ook de ontvangst in Amsterdam was geweldig, we waren al een beetje ingelicht wat we konden verwachten. Voor dat we gingen landen is er over het Olympisch stadion gevlogen, daar werden nog enkele loepings gemaakt, tenminste dat wilden wij, maar heeft wel enkele bewegingen gemaakt boven het stadion, en heeft toen een doorstart gemaakt, zodat de medaillevlucht niet in de noordzee zijn einde zou krijgen, wel een mooie ervaring, maar ook wel lekker dat we een kwartier later aan de vaste grond stonden. We werden naar de hangars van de klm gereden, waar we werden ontvangen door 2 bluswagens van de brandweer, en met enorme waterstralen werden begroet, en door de directeur van voornoemde maatschappij. Daarna ging het in bussen naar, en door Amsterdam richting het stadion, hier wachte een 20 duizend mensen op ons voor ontvangst. Het was wel een kippenvel moment, dat moet ik eerlijk toegeven, in China had je geen idee hoe de spelen hier in Nederland beleefd werden, maar nu was het wel duidelijk, erg fantastisch allemaal, en mooi om mee te mogen maken, Nederland bedankt !! Kom nog terug met een eindconclusie deze week, hoop dat jullie een beetje idee hebben gekregen hoe wij de spelen beleefd hebben,groet Gerrit

Doordat het internet al op zaterdagavond werd afgesloten, ivm het leeghalen van het noc*nsf kantoor, en derhalve ook de internet verbinding verdwenen was, zijn er toch nog enkele verhaaltjes uit China. Zondag was voor mij een vrije dag, eindelijk een keer, en ben er toen alleen op uit getrokken in Beijing. Persoonlijk wilde ik graag naar het plein van de ''hemelse vrede'', en een bezoek brengen aan de ''verboden stad''. Voor alle geaccriteerde olympia gangers, konden wij gebruik maken van gratis openbaar vervoer, en toegang in museums, en andere gelegenheden. Ben zelf met de metro gegaan, en moet zeggen dat het een zeer modern netwerk is, bij het loket, konden we door onze accreditatie te laten zien een gratis kaartje voor de metro afhalen, en gebruik maken van het gehele netwerk, en het zelfde gold ook voor het busvervoer. Bij het plein van de hemelse vrede kon ik uitstappen op twee metrostations, Tian'anmien [ staat voor poort van hemelse vrede] oost , of west,. Op 1 oktober 1949, was het Mao, op het bordes van de poort van het plein van de hemelse vrede de ''Volkrepubliek China'' uitriep.

De verboden stad, lag midden in de Keizerlijke Stad, tussen 1411, en 1912 was dit het bestuurlijke middelpunt van het Chinese keizerrijk. De paleisstad dankt zijn naam aan het feit dat niemand het terrein zonder speciale toestemming mocht betreden. Om de indringers buiten te houden is 960 meter lang, en 750 meter brede terrein geheel omgeven door een 10 meter hoge muur, en een brede slotgracht. Ook werden er nog tunnels gegraven, en was het geheel op meerdere lagen gebouwd. Als extra veiligheids maatregel is er in het begin van het Qing-dynastie alle bomen in het voorste deel van het paleis omgehakt, zodat niemand er zich achter kon verschuilen. Het is een enorm complex met verschillende poorten en paleizen, zoals de ''Middagpoort'', van de ''Hoogste Harmonie'', poort van ''Geest'', ''Hemelse Zuiverheid'', ook paleizen, zoals die van de ''Rustige Oude dag'', ''Rust voor de Liefdevolle Moeder'', en nog vele gebouwen meer, het is allemaal goed bewaard, en in goede staat dus.Wat mij opviel was dat de meeste Chinese toeristen bijna niet te vinden waren op het oostelijk, of westelijke gedeelte van de ''verboden stad'', en de foto's laten dit ook duidelijk zien, in vergelijking met het middengedeelte, waar het erg druk was. Daarna weer met de metro terug naar het dorp. omdat we s'avonds naar de sluiting van de spelen gingen, en ik er ook wel bij wilde zijn, ook omdat ik niet bij de opening was.

Zaterdag hebben we ons de gehele dag vermaakt op het mountenbikeparcours. Omdat eerder die vrijdag de dameswedstrijd geen doorgang kon vinden, werden bijde dicipline's op zaterdag verreden. De dames vetrokken om 10.00 uur, en de temperatuur was al bij de 30 graden, en het beloofde een slijtageslag te gaan worden, Elsbeth Vink, die voor land ons starte, was goed weg, maar na een val moest ze een paar plaatsen terug, maar werd toch nog keurig 14e. Bij aankomst was ze helemaal oververhit, maar na een tijdje leek het erop dat ze weer herstelde, maar later zakte ze wel weer weg, er uiteindelijk besloten haar toch op te nemen in het ziekenhuis, omdat ze ook verschijnselen van dehydratie vertoonde. Zoals het zich nu laat aanzien is ze weer stabiel, en gaat het de goede kant weer op. Bij de mannen was het nog warmer, het kwik kwam richting 40 graden, en veel drinken, en water over je heen gieten [ koelen dus !!] was een must, door Rudi en Bart werd dit voldoende gedaan, maar met de wedstrijd zelf konden ze zich geen moment bemoeien, al zat Rudi in het begin er nog wel redelijk bij, maar ook hij moest door onder meer een val, genoegen nemen met een plaats in de achterhoede. De wedstrijden van alle wieleronderdelen zitten er op, de totale medaille oogst is erg summier te noemen, Marianne is een positiefe uitzondering, natuurlijk ontbrak op sommige momenten ook net het beetje geluk [ bv BMX ], maar op andere dingen we ook gewoon te kort komen, en daar moeten we gewoon heel realistisch in zijn. Maar daar moeten we lering uit trekken, en mee aan de slag gaan,er was op meer gerekend en gehoopt, en in die zin is het dus wel teleurstellend te noemen, maar zeker niet wanhopig.!!!

In het dorp kom je van alles en iedereen tegen, heb al eerder verteld, mensen van aleerlei pluimage kun je hier tegen het lijf lopen, al kun je er bij sommigen beter omheen lopen. Zal een paar foto's uitzoeken om een indruk te geven wat hier zoal loopt, bekend en minder bekend.

Vandaag, vrijdag de 22e, zijn we begonnen met de halve, en finale's van het BMXen, Lieke, Rob, en Raymond, waren door in de halve finale, in een serie van 3 heats gingen de eerste 4 van die serie door naar de finale, voor Lieke lukte het net niet, ze kwam een punt tekort voor een finaleplaats, maar ze is nog maar eerstejaars, en heeft derhalve nog een mooie toekomst in deze tak van sport. Ook voor Raymond, was de halve finale helaas het eindstation, want in de eerste heat werd hij tot 2x keer toe van de fiets afgereden, ondanks dat hij de 3e heat overtuigend won, kwam hij ook een punt tekort, en was het zeker niet verdiend op deze manier. Voor Rob ging het wel goed, hij haalde de finale, al ging het ook in de laatste heat bijna mis, hij schoot uit de pedaal bij de start, en ging als laatste van weg, maar met een sterk eindschot, werd hij toch nog 4e. In de finale werd hij 5e, kwam achter een valpartij, en moest zodoende inhouden, erg jammer, maar al met al een goed resultaat, en promotie voor de BMX sport.

De ''Internationale zone'', dit is een zone in het dorp waar de atleten zich met van alles bezig kunnen houden, er is hier een shop, waar allerlei souveniers gekocht kunnen worden die met de Olympische spelen van Beijing te maken hebben.Verder is er een internetcafe, een kapper waar je gratis kunt laten knippen, een bank, een shop met chinese kunst, supermarktje, een nagelstudio , chinese massage, en nog veel meer vandit soort dingen, al eerder genoemd, krachthonk, zwembad, speelhallen, enz.. Er komen hier erg veel mensen om te shoppen, s'avonds is er live optredens van muziek en dans, ga maar door, er is dus van alles te doen, als je ervan houd, maar goed, dat is een kwestie van smaak.

Pearl en Silkmarket, oftewel ''nepmarket'', dat moet je volgens sommigen gezien hebben, nou je moet er wel van houden, allemaal echte nep artikelen. Ben er gisteren even met collega Richard geweest, zou twee nephorloge's voor thuis meenemen, nou als je daar rondloopt, en je loopt er echt niet alleen, wordt er van alle kanten aan je getrokken, en allemaal zijn ze je vriend, sorry, maar ik werd er helemaal gestoord van, en zo moeilijk is het in mijn geval nu ook weer niet, maar dit terzijde. Ik heb de horloge's maar niet gekocht, want het was 3x niks, en dan al dat geleur aan je lijf, Karsten Koon had toen hij hier nog was ook een horloge gekocht, tijdens het douchen per ongeluk omgehouden, en daarna meteen rijp voor de afvalbak, nou heeft er toch een paar uur lol van gehad. Richard heeft voor zijn zoontje nog wel iets gekocht, maar verliet de market, met een gevoel dat hij genept was…..?? t' zou zo maar kunnen…??

Vanavond gaan we de hockydames aanmoedigen in hun finalewedstrijd tegen gastland China, een erg fysieke ploeg, we hopen dat de meiden hun hoofd koel houden, want er zullen erg veel chinesen naar binnen gebracht worden om erg hard te schreeuwen, betwijfel bij heel veel sporten of men wel weet waarover het allemaal gaat, maar dat de ploeg aan het shirt herkenbaar is, en ze allemaal dezelfde kant opspelen, maar wel goed voor de sfeer natuurlijk.

Nou ben inmiddels weer terug van de hockyfinale, en ''we'' hebben ook vanavond gewonnen. Het was een spannende wedstrijd, die vooral in de eerste helf gelijk opging, de meiden uit China moesten in de 2e helft de inspanningen bekopen met een 2-0 nederlaag, en het 7e goud is binnen, het leek wel of we een thuiswedstrijd speelden, alles kleurde oranje, enkele foto's van de sfeer in het stadion, in het foto album.

Morgen is voor mij het laatstse onderdeel het ''mountenbiken'' , om 10.00 uur beginnen de vrouwen met hun race, en komt Elsbeth Vink in actie, daarna om 15.00 uur, is het de beurt aan de mannen, met Rudie van Houts, en Bart Brentjes, het is een erg lastig parcour, dus kan het wel een mooie wedstrijd worden, en we hopen het beste ervan, voor zover eerst, groet Gerrit.

Na een uitstapje gisteren naar het mountenbiken, ben ik vandaag meegeweest naar de eerste wedstrijden van de BMX-ers. Had al wel eerder kennis gemaakt met de renners/ster op papendal, en daar ook enkele trainingen bezocht. Op papendal is de startbaan, die erg belangrijk is, bijna gecopieerd zoals de baan die hier tijdens de spelen in Beijing is. ook hebben ze een trainingstage in Amerika van ruim 3 weken gedaan op een copie van de gehele baan zoals hier in Beijing. Het gaat er heel anders aan toe als bij het wegwielrennen, of de mountenbike, al komen deze laatstse tak van sport er een stuk dichter bij wat cultuur aangaat als de wegwielrennerij. Maar er word serieus getraind, en naar westrijden toegewerkt, het is ook de verdienste van de sport zelf dat ze Olympisch is, en in sommige landen een grote sport is. Doordat ik gevraagd ben door Richard Cremers [ hij hielp ons bij het wegprogramma],om hem te assisteren bij de wedstrijden, heeft hij mij wel veel uitgelegd hoe het een en ander werkt binnen deze tak van sport. Moet eerlijk gezegd nog wel wennen hoe je je kunt plaatsen voor de serie's, maar begonnen word er met 2 tijdritjes op het parcour, en aan de hand van die uitslag kun je een gunstige plaats krijgen bij de heats die daar op volgen, je mag dan eerder je plaats aan het starthek aanwijzen, wat natuurlijk erg belangrijk is voor die mannen, of vrouwen. Naast de coach Bas de Bever, Willy Meyer mecanicien, en de eerder genoemde Richard, bestaat de ploeg verder uit,  Lieke Klaus dame, Raymond van der Biezen, Wim de Wilde, en Rob van der Wildeberg, die het team completeren. Na de tijdritjes, en 3 heats van de mannen, die voor een plaats in de halve finale streden, hebben Rob, en Raymond zich geplaatst voor deze halve finale, helaas werd Wim uitgeschakeld, deze wedstrijden worden morgen verreden, inclusief finale, maar duimen voor deze mannen, en ook oor Lieke, die morgen ook rijd, ze werd 9e in de tijdrit.Om een sfeerimpressie te krijgen zal ik enkele foto's plaatsen, ook om u aan de mensen voor te stellen die deel uitmaken van deze BMX ploeg.

Verder vanavond naar het hocky Nederland-Argentinie bij de dames, het is af te lopen vanaf het dorp, en dus gaan we ook onze dames aanmoedigen, ook de mannen staan in de halve finale, en spelen tegen Duitsland. later meer.

Doordat er regelmatig , en dus nog steeds, problemen met de internet verbinding zijn, ben ik wat later dan anders. Maar het heeft ook zijn voordeel dat ik nu bijna een 24 uurs verslag kan maken over wat er allemaal gebeurd is de afgelopen nacht, en er nog allemaal van weet te herinneren.? Zoals bekend , tenmiste daar mag ik vanuit gaan, heeft Marianne dus goud gewonnen, toch ? Nou ja, dan komen er de plichtplegingen die er bij het winnen van zo'n medaille horen, na de uitreiking van de medailles, is er een fotoshoot, daarna een verplichte persconferentie, dan is er de doping controle, dan weer terug, zijn er de Nederlandse journalisten, van de radio, de schrijvende pers, die ook hun verhaal willen optekenen. Toen ben ik eindelijk met Marianne vertrokken naar het dorp, daar aangekomen was het tegen half 9, en om half tien werden we weer opgehaald door de mensen van de NOS, voor de uitzending van studio sportzomer. Na de uitzending, was er de huldiging in het HHhuis, waar ze zou worden gehuldigd door Erice Terpstre, over Terpstra gesproken, onze Niki is vandaag weer naar Nederland vertrokken, hij zal er nu al zijn, en buiten de gebroken ellebogen om gaat het weer goed met hem. Terug naar de huldiging, nadat eerst de zeilsters  gehuldigd waren, was het de beurt aan Marianne, de zaal was uitzinnig, maar dat zijn ze volgens mij elke avond daar, maar een medaille huldiging is toch weer iets speciaals. Marianne is niet gesurfd door het publiek, die wilden wel, maar zij bleef gewoon wie ze is, dus met twee benen op de grond. Hoogtepunt voor mij was wel dat we sinds lang een Broodje Kroket hebben gegeten, en een frietje majo, na bijna 4 weken was dit wel heel bijzonder hoor. Nou, en verder is er nog een beetje doorgefeest, en zijn we per taxi , inclusief enkele mannen van de baanploeg weer naar het dorp gegaan, en om half 4 waren we thuis, was het genoeg, maar was wel een geslaagd avondje, cq nachtje.

Eeen paar uur later, om half 8 was ik weer paraat, voor zover het ging, ben mee geweest met de mountenbikeploeg, die gingen trainen, en het parcour verkennen, met Bart Brentjes, en Rudie van Houts, zevhebben  een kleine twee uur getraind, en was derhalve weer opt tijd in het dorp. s 'Middags heb ik even een herstel training gedaan, in de sport betekend dat veel rusten, en daar heb ik me ook aan gehouden.

Het baanprogramma zit er op, het is allemaal niet meegevallen, Willy Kanis heeft het net niet gered voor een medaille, maar toch een fraaie 4e plaats. Morgen begint het BMX programma, de eerste westrijd is al om 9 uur, maar ik hoef er niet zo vroeg te zijn, al is het wel om half 7 opstaan. Morgen meer over deze wedstrijden, we hopen het er het beste van. Vooreerst vanuit Beijing een groet, Gerrit.